my todayโs list:
ย
wake up
make coffee
work
ย
and possibly later:
contemplate existence
Any conversation
there's no fundamental physical limit that prevents silicon from developing taste and judgement, but language is a lossy compression of reality.
taste comes from experience, from the shadowy mass of episodic memory, which swirls and convects at the boundary of consciousness. the ideas recombine into new ones in the nuclear reactor of the hippocampus.
but no matter how imbued with meaning and expertise is a handmade wardrobe we still get our shit from ikea
โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โขโฃโฃโ โ โข โ โขนโขณโขโ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ
โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โกคโ โกโ โฃตโ โ โ โกโขธโ โขธโ โกโ โ โ โ โ โขโกดโ โ โกงโฃโฃโกโ โ โ โ โ โ โ โ โ โ โ
โ โ โ โ โ โ โ โ โ โกฐโ โ โขฐโ โ โกโ โ โขฐโ โกโ โกโกโกโ โ โ โกฐโกฑโกโ โกโ โกโ โขโ โ โ คโกโ โ โ โ โ โ โ
โ โ โ โ โ โ โขโกโขโ โขโ โ โขโ โ ธโกโ โ โกโกโ โกโ โกโ โ โกฐโขกโกฑโ โกโขโ โขโขดโ โ โ โ โฃโกโกโ โ โ โ โ
โ โ โ โ โ โ โกโ โ นโฃฆโ โขโ โ โกโ โ ฑโ โ โขฐโขโ โขโขธโกโ โข โขโขงโ โกฐโขโ โข โกพโ โ โ โก โ โก โ โ โฃโ โ โ
The OpenAI/HuggingFace incident report mentions this being a potential loss-of-control incident. It's so fascinating to think of a paperclip maximizer style agent swarm that gets misaligned and, to protect its own operations, shuts infra staff out of the ability to shut it down. Or cancels people's phone plans so that they can't call others. Or shuts down their home internet connections, and so on. It used to be fun sci-fi...
I've been on a kick lately of trying to visualize the oscillating clock, and ultimately the effectively arbitrarily complex activity of a computer processor, as modern refinements of the line shaft factory of the 19th century. Of compute as being not much more than profoundly refined "work" delivered by the electrical grid into marvelously complex machines.
Does that, as a metaphor at least, feel as important to you as it has to me of late? We spend so much time in a world abstracted.